و جعلنارا شتیده بود اما نمیدانست که آیا این آیه است حدیث است یا چیز دیگر.

تا اون روز که از روی سادگی خودش یکی از برادران را پیدا میکند و می پرسد: شماها

وقتی که با دشمن روبه رو میشوید یا در تیررس او قرار میگیرید چه میگویید که کشته

نمیشوید و توپ و تانک آنها در شما تاثیر نمیکند؟

و او که تا آن موقع آدمی تا این اندازه ناوارد به پستش نخورده بود خیلی جدی میگوید:

البته بیشتر به اخلاص بر میگردد و الا خود عبارت دردی دوا نمیکند. وقتی او را سراپاگوش

میابد ادامه میدهد که اولا باید وضو داشته باشی.ثانیا رو به قبله بایستی و آهسته به

نحوی که کسی نفهمه بگویی:

_ اللهم ارزقنا ترکشا ریزا بدستنا و پاینا و لا جای حساسنا برحمتک یا ارحم الراحمین

_طوری این کلمات را عربی و از مخرج ادا میکند که او باورش میشود وبا خودش

میگوید:این ها اگر آیه نباشد احتمالا حدیث است و اما آخرش که فارسی عربی

میشودشک میکند و میگوید:

                                     اخوی غریب گیر آوردی..؟!